اگر به دنبال یه موتور جمع و جور شیک واسه رفت و آمدهای شهریتون میگردید اسکوترها بهترین انتخابن! مخصوصا یاماها آیروکس ۱۵۵. (البته این موتور اسامی زیادی داره و تو ایران به نام های مختلفی صداش میکنن، مثل آیروکس، آروکس، اَروکس و …)

نکته‌ای که هست، باید ببینید که آیا این موتور به بودجه‌بندی شما میخوره یا نه؟! چون یاماها آیروکس طبق مدل‌ها و رنگ‌های مختلفی که داره قیمتش از ۱۷۰ میلیون تومن شروع میشه و تا ۲۳۰ میلیون تومن هم بالا میره!

ایروکس تو حالت کلی در دو مدل معمولی و Special توی بازار عرضه میشه که این دو تا مدل یه سریاشون ساخت تایلند هستن و یه سری دیگه ساخت اندونزی.

در حال حاضر شرکت نیروموتور چند سالیه که داره به صورت اختصاصی محصولات یاماها رو وارد ایران میکنه و نمایندگی این شرکت در ایران به حساب میاد.

یاماها آیروکس در دو نسل مختلف در حال حاضر در ایران خرید و فروش میشه. این مدلی که توی تصویر دارید میبینید یه جورایی فیس لیفت مدل قبلی هست؛ یعنی فقط از لحاظ ظاهری تغییر کرده و از لحاظ انجین هیچ تفاوتی با نسل قبلی خودش نداره.

اگر ظاهر مدل نیوفیس آیروکس رو با نسل قبلی خودش مقایسه کنید، متوجه میشید که ظاهر نیوفیسش جذاب‌تر و تودِل‌بروتر شده.

یاماها آیروکس در رنگ‌های مختلفی توی بازار عرضه میشه که باز این اختلاف رنگ‌ها هم بین مدل‌های تایلند و اندونزی متفاوته و باعث ایجاد اختلاف قیمت میشه. اروکس در کل حدوداً ۱۴ تا رنگ داره.

طراحی ظاهری Yamaha Aerox 155

طراحی جلو ایروکس ۱۵۵

قسمت جلوی موتور یکی از همون بخش‌هایی هست که نسبت به نسل قبل خیلی تغییرات داشته. دو تا کاسه چراغِ کشیده جلو موتور داریم که نور بالا و نور پایین در اون تعبیه شدن و تمام چراغ‌های به کار رفته در اونها LED هست. باید بگم که این چراغ‌ها پرتاب نور خیلی خوبی هم دارن.

تقریبا میشه گفت ۴ تا دیلایت هم قسمت بالای کاسه چراغ داریم که وقتی سوییچ رو باز میکنیم این دیلایت‌ها روشن میشه. راهنمای آیروکس هم توی بدنه موتور کار شده که نسبت به یه سری از اسکوترها طراحی متفاوتی به حساب میاد و لامپ‌های داخلش هم از نوع معمولین.

فرمون آروکس ۱۵۵

در قسمت فرمون آیروکس یه سری تفاوت بین مدل معمولی و فول این موتور وجود داره و در ادامه بهش اشاره میکنیم. اولین تفاوت به سیستم استارت‌استاپ اروکس مربوط میشه که در مدل‌های فول فقط وجود داره.

تفاوت بعدی که بین مدل‌های اندونزی و تایلند هست اینه که در مدل‌های تایلند فلاشر یا جفت راهنما وجود نداره ولی در مدل‌های اندونزی جفت راهنما وجود داره.

تو قسمت چپ فرمون همون دکمه‌های همیشگی که توی اکثر موتورها داریم رو میبینیم و فقط یه دکمه‌ی متفاوت داریم و اون دکمه هم اسمش Menu هست و کاربردش هم برای تنظیمات کیلومتره!

کیلومتر ایروکس ۱۵۵

کیلومتر این موتور رو یه پنل 5/8 اینچی LCD تشکیل میده که اطلاعات خیلی کاملی رو هم در اختیارتون میذاره.

یه حالت باحالی هم که داره اینه وقتی شما گاز میدید، دورِ موتور از هر دو طرف پنل پر میشه.

اطلاعاتی مثل سرعت، ساعت، زمان تعویض روغن و تعویض تسمه رو از طریق این کیلومتر میتونید مشاهده کنید و چراغ‌های هشدار موتور هم توی سه قسمت کار شده که قسمت بالا مربوط به راهنما، چراغ ABS و چراغ کی‌لس هست و در قسمت پایینشم میتونید نور بالا و پایین و استارت-استاپ رو ببینید.

یاماها از یه قابلیتی روی این موتور و سایر موتورهای خودش داره استفاده میکنه و اسم اون قابلیت یاماها “Y-Connect” هست. شما از طریق این آپشن میتونید با گوشیتون به موتور وصل بشید. البته یه مسئله‌ای که وجود داره اینه که بخاطر تحریم‌ها این برنامه توی ایران اجرا نمیشه!

سوییچ یا کی‌لس ایروکس ۱۵۵

اختلاف دومی که بین مدل معمولی و فول آیروکس وجود داره مربوط به سیستم کی‌لسش میشه که مدل‌های معمولی‌ سوییچی هستند و مدل فول دارای آپشن کیلس هست.

یاماها علاوه بر ریموت دوتا سوییچ هم بهتون میده که برای باز کردن صندوق تو موارد اضطراری قابل استفاده هست.

شما میدونید که برای روشن کردن آیروکس باید با ریموت به موتور نزدیک بشید بعدش که نزدیک شدید قَربیلک رو فشار میدید و سیستمش فعال میشه.

اگر روی قربیلک رو روی Open بذارید، میتونید زین و باک موتور رو باهاش باز کنید و اگر باز بچرخونید میره رو حالت On و برق میاد پشت آمپر موتور و شما میتونید موتور رو راه بندازید. واسه خاموش کردن موتور هم که کلا قربیلک رو میچرخونید به سمت Off و اگرم خواستید فرمون رو قفل کنید فرمون رو کج میکنید و قربیلک رو یه پله دیگه میچرخونید.

باکس ایروکس ۱۵۵

آیروکس یه فضای داشبورد هم داره که داخل این فضا شما یه دونه شارژر فندکی دارید و یه فضای کوچیک که میشه یه گوشی رو به راحتی در اون قرار داد.

البته چون قفل نداره یادتون باشه گوشی‌تون رو توش جا نذارید و برید که موندن یا نموندنش با خداست!!

باک ایروکس ۱۵۵

فضای جلو پای یاماها آیروکس به صورت یکپارچه نیست و پاتون در سمت چپ و راست موتور قرار میگیره و در قسمت وسط هم باک موتور کار شده.

نکته ای که وجود داره اینه که باک زیر زین قرار نگرفته که برای بنزین زدن مجبور باشید از روی موتور بلند بشید تا زین رو باز کنید و این نکته مثبت به حساب میاد.

گنجایش این باک هم ۵/۵ لیتره که با توجه به مصرف سوختش که صدی ۱.۵ تا ۲ هست شما میتونید حدودا ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر رو با یه باکش حرکت کنید!

زین اروکس ۱۵۵

زین یاماها این موتور یه زین یه تیکه و خیلی بزرگه که کیفیت ساخت خیلی خوبی هم داره. دوخت زین عالیه و یه اختلاف دیگه‌ای که بین مدل اندونزی و تایلند وجود داره اینه که دوخت مدل تایلندی با اندونزی فرق داره!

روی مدل اندونزی یه لوگو ایروکس وجود داره که در مدل تایلندی همچنین چیزی نیست

فضای زیر زین آیروکس فضای بزرگیه و قطعاً میتونید حدس بزنید که دلیلش چیه؟! آفرین! انتقال باک به قسمت جلو باعث شده تا فضای زیر زین بیشتر بشه.

یه نکته منفی که در مورد فضای زیر زین و زین آیروکس وجود داره اینه که یاماها با این که آیروکس موتور ارزونی به حساب نمیاد و تقریباً گرونه اما یه جَکِ زین براش تعبیه نکرده که وقتی زین رو باز میکنید بتونه زین رو بالا نگه داره و این خوب نیست!

بخش آخر طراحی مربوط میشه به قسمت عقب موتور، در مورد دستگیره‌های ترک‌نشین عقب باید بگم که زیر فلاپ‌ها دو تا شیار تعبیه کردن که فردی که عقب موتور میشینه میتونه خودش رو با اونها کنترل کنه.

چراغ خطر عقب آیروکس هم مثل چراغ‌های جلو LED هست و در قسمت راهنماها هم از لامپ‌های معمولی استفاده شده.

مشخصات فنی یاماها ایروکس ۱۵۵

انجین Aerox 155

بخش انجین جایی هست که یاماها آیروکس برتری‌های خودش رو نسبت به رقبای دیگه‌ای که داره، نشون میده.

این موتور با توجه به این که یه انجین ۱۵۵ سی‌سی داره، قدرت و گشتاور خیلی خوبی نسبت به حجمش در اختیارتون میذاره.

یاماها تا تونسته از این انجین ۱۵۵ سی‌سی توی موتورهای مختلف خودش استفاده کرده! این انجین رو میتونید توی موتورایی مثل R15، یاماها آیروکس، NMAX، اِم‌تی 15 و WR ببینید.

یاماها ایروکس یه انجین ۴ زمانه، تک سیلندر و ۴ سوپاپ داره که سوپاپ‌های اون هم به کمک یک میل بادامک (SOHC) حرکت میکنن. این انجین به کمک یه رادیاتورِ آب خنک میشه و قدرتی که میتونه تولید کنه ۱۴/۷ اسب‌بخار در دور موتور ۸۰۰۰ هست گشتاورشم حدود ۱۳/۷ نیوتن‌متر در دور موتور ۶۵۰۰ هست.

اطلاعات دیگه‌ای که راجع به بخش فنی این موتور میتونم بهتون بدم اینه که سوخت‌رسانیش از طریق سیستم انژکتور انجام میشه و انتقال قدرت از انجین بر عهده یه گیربکس اتوماتیک V-Belt هست.

تکنولوژی‌های Yamaha Aerox 155

یاماها برای بالاتر بردن راندمانِ کاری موتور و همچنین پایین آوردن مصرف سوخت آیروکس از تکنولوژی‌های مختلفی در اون استفاده کرده که این تکنولوژی‌ها شامل سیستم Blue Core، سیستم VVA و سیستم SMG هستن که ما در مقاله‌های جداگونه به طور مفصل راجع به اونها صحبت کردیم با کلیک کردن روی هر تکنولوژی میتونید راجع بهشون بخونید.

صدای اگزوز یاماها ایروکس ۱۵۵

سواری و تست رایت یاماها ایروکس معمولی نسخه اندونزی

این موتور سنسور جک داره و باید حتماً جک بغل رو بدید بالا تا ECU اجازه روشن شدن رو به انجین بده.

نکته‌ای که همون اول نظرتون رو جلب میکنه این هست که انجین آیروکس خیلی نرم روشن میشه و دلیل این اتفاق هم وجود همون تکنولوژی SMG روی انجین این موتور هست.

یاماها ایروکس توی قسمت زین فضای نرمی رو برای شما مهیا کرده هم توی قسمت راننده و هم ترک. یه زین یه تیکه با جنس خوب و نرم؛ ولی در قسمت ترک‌نشین فلاپ‌های موجود در کناره‌های زین با بدن افراد برخورد داره که شاید این مسئله باعث ناراحتی تَرک‌نشینتون بشه.

نکته خیلی مهم‌تر درباره سواری دو نفره آیروکس اینه که جاپایی‌های نفر دوم در جایگاه خیلی بدی طراحی شدن و همین موضوع باعث میشه تا وقتی که شما در ترافیک شهری رانندگی میکنید و قصد دارید برای کنترل تعادل موتور پاهاتون رو روی زمین بذارید، پای شما با پای تَرک‌نشین برخورد داشته باشه و این واقعاً یه چیز رو اعصاب هست!

نکته بعدی درباره نحوه قرار گرفتن دستا و بدنتون روی موتور هست که میتونم بگم خوبه تقریباً راحته؛ البته بدنتون یه مقدار رو به جلو هست.

سیستم تعلیق و ترمز Yamaha Aerox 155

کمک فنرهای یاماها ایروکس ۱۵۵

در قسمت عقب مدل معمولی دو تا کمک فنر معمولی داریم و توی قسمت جلو هم دوتا کمک فنر تلسکوپی! تمام‌ کمک‌فنرها در همه مدل‌ها ساخت KYB ژاپن هست و این اتفاق خوبیه.

باز یه تفاوتی که بین نسخه معمولی و نسخه اسپشیال هست اینه که کمک‌فنرهای مدل اسپشیال از نوع گازی هستن و انعطاف خیلی بیشتری دارن و بهتر جلوی انتقال لرزش‌ها‌ و تکون‌ها رو میگیرن.

یکم در مورد عملکرد کمک‌فنرها و لرزش و تکون‌های موتور در زمان رد شدن از چاله چوله‌ها و دست‌اندازها صحبت کنیم!

وقتی آیروکس رو میرونید تکون‌ها کاملاً حس میشه و این مسئله نشون میده که با یه موتور با سیستم تعلیق خشک طرف هستیم. علی‌الخصوص در قسمت کمک‌فنرهای عقب!

البته اینم بهتون بگم توی نسخه فولِ تایلندی که بالاتر با هم بررسی کردیم، کمک‌فنرهای گازی عقب خیلی در دفع این ضربه‌ها بهتر عمل میکنن اما باید در نظر داشته باشید که شما با یک اسکوتر خشک طرف هستید.

ترمز ها ایروکس ۱۵۵

تقریباً میشه گفت این موتور ترمزهای خوبی داره با این که در مدب معمولی هیچ تکنولوژی به کار نرفته اما عملکرد ترمزها خوبه.

در قسمت جلو ترمز دیسکی و در قسمت عقب ترمز کاسه‌ای تعبیه شده که در مدل‌های اسپشیال آپشن ABS روی ترمز جلو فعال هست.

لاستیک ایروکس ۱۵۵

میخوایم درباره نقطه قوت یاماها ایروکس صحبت کنیم این نقطه قوت لاستیک‌هاش هست!

همونطور که میدونید لاستیک عقب این موتور خیلی پهنه و این نکته توی هندلینگ موتور خیلی تاثیر میذاره! سایز لاستیک جلو ۱۱۰/۸۰/۱۴ هست و سایز لاستیک عقبم ۱۴۰/۷۰/۱۴ هستش که هر دو از برند IRC ژاپن هستن که کیفیت خیلی خوبی دارن.

بررسی چانگان UNI-K

حدود سه سال پیش چانگان از سری جدید محصولات خود که با پسوند UNI شناخته می‌شوند، رونمایی کرد. این محصولات شامل خودروهایی با ظاهر آینده نگرانه، امکانات جذاب و فناوری‌های پیشرفته هستند. تاکنون دو محصول از این زیرشاخه یعنی چانگان یونی کی و چانگان UNI-T برای مشتریان ایرانی شناخته شده است.چانگان UNI-K نخستین بار در سال 2020 و تحت قالب یک مدل مفهومی به نمایش درآمد. با این حال خودروساز چینی مدت کوتاهی پس از آن موفق شد تا این شاسی بلند اسپرت را به تولید برساند. چانگان UNI-K یک رده بالاتر از چانگان UNI-T در سبد محصولات خودروساز چینی قرار می‌گیرد و به نوعی نسخه قوی‌تر، مجهزتر و بهتر چانگان UNI-T محسوب می‌شود.

استفاده گسترده چینی‌ها از پیشرانه‌های 1.5 لیتری توربوشارژر در خودروهایشان، سبب شده است تا کراس‌اوورهای مختلف چینی از برندهای گوناگون عملکرد فنی یکسانی داشته باشند. با این حال چانگان سعی کرده است تا در محصولات جدید خود از رویه‌های متفاوتی استفاده کند و متمایز باشد. خوشبختانه چانگان UNI-K نیز به پیشرانه دو لیتری توربوشارژر مجهز است که حداکثر 233 اسب بخار قدرت و 390 نیوتن متر گشتاور آزاد می‌کند.جعبه دنده در نظر گرفته شده برای چانگان یونی کی نیز از نوع هشت سرعته خودکار است که قدرت را به چرخ‌ها ارسال می‌کند. شتاب صفر تا صد 8.8 ثانیه و حداکثر سرعت 200 کیلومتر بر ساعت برخی دیگر از مشخصات فنی چانگان UNI-K هستند. این خودرو در دو نوع دیفرانسیل جلو و تمام چرخ محرک یا AWD به تولید می‌رسد که امیدواریم سایپا نسخه تمام چرخ محرک آن را به دست مشتریان ایرانی برساند. مصرف سوخت ترکیبی چانگان UNI-K نیز در نسخه دیفرانسیل جلو، حدود 8.4 لیتر در صد کیلومتر است که برای شاسی بلندی با وزن 1900 کیلوگرم راضی کننده به نظر می‌رسد.

بررسی چانگان UNI-T

چانگان UNI-T نخستین بار در قالب مدل مفهومی یویو و در جریان نمایشگاه خودرو پکن 2017 رونمایی شد. مهندسان و طراحان چانگان طی سه سال بعد از معرفی این مدل مفهومی، نسخه تولید انبوه چانگان UNI-T را در سال 2020 معرفی کردند. از آن‌جایی که معرفی چانگان UNI-T در دوره اوج بیماری کرونا صورت گرفت، اخبار مرتبط با رونمایی آن به اندازه کافی در رسانه‌ها منتشر نشد تا چانگان UNI-T برای بسیاری از مخاطبان ناشناخته باقی بماند. بنابر اعلام چانگان، کلمه Uni‌ در نام این شاسی بلند به عبارت Universe یا جهان اشاره دارد، به این معنا که چانگان UNI-T خودرویی مناسب تمام سلیقه‌ها در اقصی نقاط جهان است. تولید و عرضه این خودرو به بازار چین از سال 2020 آغاز شده است و البته در بازارهای صادراتی نیز به فروش می‌رسد. انتظار می‌رود طی ماه‌های آتی این خودرو با قیمتی قابل توجه در کشور ما نیز به فروش برسد.

چانگان UNI-T با دو پیشرانه به بازار عرضه شده است و مشخص نیست کدام یک از این دو پیشرانه برای عرضه در بازار ما انتخاب خواهد شد. گزینه نخست فنی چانگان UNI-T موتور 1.5 لیتری توربوشارژر با 177 اسب‌بخار قدرت و 300 نیوتن‌متر گشتاور است. این پیشرانه با جعبه دنده هفت سرعته دوکلاچه خیس همراه می‌شود و مصرف سوخت ترکیبی آن 6.5 لیتر است. گزینه دوم قوی‌تر است. این پیشرانه دو لیتر حجم دارد و به توربوشارژر مجهز است. حداکثر راندمان پیشرانه قوی‌تر به 230 اسب بخار قدرت و 390 نیوتن‌متر گشتاور بالغ می‌شود که ارقام قابل توجهی برای چانگان UNI-T هستند. پیشرانه دوم به همراه گیربکس هشت سرعته اتوماتیک عرضه می‌شود و مصرف سوخت ترکیبی آن 6.7 لیتر در صد کیلومتر خواهد بود.اکثر کراس‌اوورهای نیمه لوکس چینی با موتورهای 1.5 لیتری توربوشارژر در بازار ما حضور دارند و انتظار می‌رود سایپا نیز نسخه‌ای از چانگان UNI-T را به بازار عرضه کند که پیشرانه 1.5 لیتری توربوشارژر دارد. اما اگر نسخه قوی‌تر چانگان UNI-T به بازار ایران عرضه شود، شاهد برتری قابل توجه این خودرو نسبت به رقبا در بخش فنی خواهیم بود.

بررسی فیدلیتی پرستیژ

Jetour X70 Plus یا به عبارتی فیدلیتی پرستیژ نسبت به نسخه ساده قبلی به کل دگرگون شده و حالا با ظاهر زیباتر، پیشرانه قوی‌تر، امکانات بیشتر و صد البته قیمت گران‌تر به عنوان محصولی کامل‌تر و لوکس‌تر از قبل آماده رویارویی با رقبای قدری همچون فونیکس تیگو 8 خواهد بود. البته پلتفرم کلی ماشین با تیپ پایه یکسان می‌باشد اما میزان تغییرات صورت گرفته روی نسخه پرستیژ به حدی زیاد است که اگر آن را به عنوان یک خودرو جدید به بازار معرفی می‌کردند باز هم جای تعجب چندانی نداشت؛ مثلاً طراحی قسمت دماغه و انتهای خودرو به کل متحول شده و حالا با خودرویی پر ابهت‌تر روبرو هستیم. کابین نیز پیشرفت داشته و با نمایشگرهای عریض و آپشن‌های بیشتر و طراحی مدرن‌تر، حس به مراتب بهتری به سرنشینان منتقل می‌کند. مهم‌تر اینکه تغییرات صرفاً به موارد ظاهری و آپشن‌ها محدود نشده‌اند بلکه ساختار فنی خودرو نیز مورد بازنگری و اصلاحات اساسی قرار گرفته است. به عنوان مثال زیر کاپوت با یک موتور 1.6 لیتری توربو قوی‌تر از قبل روبرو هستیم. همچنین گیربکس 7 سرعته دوکلاچه تر نسخه پرستیژ نیز در قیاس با نمونه پرایم (که 6 سرعته خشک بود)، ضرائب بهتر و استهلاک پایین‌تری دارد.اضافه شدن گزینه‌هایی نظیر ایربگ‌های پرده‌ای و سامانه پیشگیری از تصادف و مواردی از این دست هم بر ایمنی محصول جدید بهمن‌موتور افزوده‌اند. فقط ای کاش سیستم چهارچرخ متحرک هم برای این ماشین در نظر گرفته می‌شد تا بتوانیم با توجه به افزایش قدرت، نیم‌نگاهی هم به خارج از جاده داشته باشیم که متاسفانه به هر دلیل این امر محقق نشده است. نکته منفی دیگر اختلاف قیمت بسیار زیاد میان جتور X70 پلاس با نسخه ساده است که احتمالاً فیدلیتی پرستیژ را از دسترس بسیاری از طرفدارانش خارج خواهد کرد. همچنین موتورهای پیشرفته توربو با توجه به راندمان بالا نیاز به روغن و بنزین با کیفیت بالاتر دارند و همین مراقبت از فیدلیتی پرستیژ را در شرایط خاص کشورمان مقداری دشوار خواهد ساخت.

خوشبختانه در بخش فنی هم شاهد بهبود اوضاع ماشین هستیم و حالا نسخه پرستیژ با بهره‌گیری از یک موتور قوی‌تر و گیربکس جدید، شتاب و کشش به مراتب بهتری ارائه می‌کند. زیر کاپوت یک پیشرانه 1.6 لیتری توربوشارژر، مشابه با همان چیزی که در فونیکس تیگو 8 پرو مشاهده کرده بودیم، قرار گرفته است. پس خبر خوب اول همینکه حتی در ابتدای عرضه این محصول هم با مشکل کمبود یا نبود قطعات یدکی انجین مواجه نخواهیم شد. این موتور 4 سیلندر 16 سوپاپ با توجه به حجم اندکی بیشتر و تکنولوژی‌های به‌روزتر قادر است 197 اسب‌بخار قدرت و 290 نیوتن‌متر گشتاور تولید کند که چیزی در حدود 42 اسب‌بخار قدرت و 60 نیوتن‌متر گشتاور بیشتر از مدل قبلی است.گیربکس هم ارتقاء یافته و حالا با یک دنده بیشتر و بهره‌مندی از ساختار دوکلاچه تر، هم ضرائب مناسب‌تری دارد و هم اینکه مقداری از دردسرهای نگهداری از جعبه‌دنده دوکلاچه خشک را کاهش داده است. نتیجه تمامی اینها به شتاب صفر تا صد حدود 9 ثانیه و مصرف سوخت ترکیبی 8.1 لیتر در هر صد کیلومتر منتهی شده. البته همچنان از سیستم دودیفرانسیل خبری نیست و نیروی حاصله تنها به چرخ‌های جلویی منتقل می‌گردد. تعلیق هم در جلو از نوع مک‌فرسون و عقب مولتی‌لینک است که نسبت به نسخه قبلی اندکی اصلاح شده و در مجموع رفتار مناسبی از خود نشان میدهد.

حتی نسخه پایه فیدلیتی یعنی همان پرایم هم از نظر سطح امکانات شرایط قابل‌قبولی دارد و با ارائه گزینه‌هایی مثل: “ایربگ‌های جلو و جانبی، سیستم‌های ترمز و پایداری ABS, EBD, EBA, BA, ESC, TCS، رادارهای حرکت بین خطوط و نقطه کور، کنترل حرکت در سربالایی، نمایش فشار باد تایرها، سقف پانوراما بازشو، صفحه نمایش 10.25 اینچی مرکزی، کلاستر دیجیتال 12.3 اینچی، دوربین 360 درجه، درب صندوق برقی دارای سنسور پا، کروزکنترل، ترمز پارک برقی، اتوهلد صندلی‌های برقی جلو دارای گرمکن، سنسورهای پارک، سیستم نورپردازی داخلی، سامانه ثبت وقایع رانندگی، فرمان D کات، سه خروجی USB برای سرنشینان جلو و عقب، شارژر وایرلس، کیلس و استارتر دکمه‌ای، سنسور‌های نور و باران، قابلیت تنظیم ارتفاع چراغ‌های جلو، آینه وسط الکتروکرومیک و آینه‌های جانبی تاشو برقی” اکثر انتظارات را حداقل در سطح قیمتی خودش برآورده می‌سازد.اما نسخه پرستیژ قرار است به جنگ حریفان قوی‌تری همچون تیگو 8 پرو برود و از این رو به تجهیزات بیشتری نیاز خواهد داشت. خوشبختانه جتور X70 پلاس از امکانات تکمیلی نظیر: تهویه اتوماتیک دوال با امکان تنظیم جداگانه برای سرنشینان عقب، چراغ های تطبیق‌پذیر جلو با نوربالای اتومات، پنل سیستم تهویه لمسی جدید، سردکن صندلی‌های جلو، صندلی راننده مجهز به حافظه، سیستم صوتی حرفه‌ای، پدل شیفتر، ایربگ‌های پرده‌ی، سامانه کنترل حرکت در شیب، کروزکنترل هوشمند و سیستم رانندگی نیمه‌خودکار، تابلوخوان و سیستم‌های ترمز اضطراری هوشمند و پیشگیری از تصادف” بهره می‌برد که باید دید گروه بهمن در نهایت چه تعداد از این آپشن‌های جذاب را روی فرزند خودش قرار خواهد داد.

بررسی دیگنیتی پرستیژ

“دانگ‌فنگ Fengon ix5” که بهمن آن را “دیگنیتی” نامیده، اولین کراس‌اوور کوپه‌ مونتاژی کشور به حساب می‌آید که در همین مدت کوتاه از عرضه توانسته به لطف ظاهر جذاب و آپشن‌های رنگارنگ (و صد البته نبود رقبای قدر) توجهات بسیاری را به خود جلب نماید. با این حال نسخه اولیه یا همان پرایم علیرغم ظاهر اسپرت و جوان‌پسندانه‌، از نظر فنی یک کراس‌اوور معمولی نشان داد و با موتور 1.5 لیتری توربو و جعبه‌دنده اقتصادی CVT نتوانست لذت رانندگی خاصی به مشتریانش ارائه کند. اما در نسخه پرستیژ اوضاع کاملاً تغییر کرده؛ در این مدل یک پیشرانه 2 لیتری توربو GDI جایگزین انجین 1.5 لیتری قبلی شده و گیربکس 6 سرعته AT ساخت پاورتک نیز بجای مدل حوصله‌سربر ضریب‌پیوسته قدرت را به چرخ‌های جلویی منتقل می‌کند.نتیجه تمامی اینها به بهبود محسوس شتاب و کشش ماشین منتهی شده است به شکلی که کمتر رقیبی در این حوالی قیمتی می‌تواند سر به سر پرستیژ بگذارد. البته تغییرات به همین موارد محدود نمی‌شوند؛ مثلاً سپر جدید در قسمت جلو، دیفیوزر متفاوت و سراگزوزهای دوگانه در بخش عقب و رینگ‌های اسپرت 20 اینچی، ظاهر پرستیژ را نیز تاحدودی ارتقاء داده‌اند. همچنین آپشن‌هایی نظیر سیستم صوتی پایونیر با آمپلی‌فایر مجزا، پشت‌آمپر تمام دیجیتال و نورپردازی داخلی، فضای کابین نسبتاً لوکس‌تری در اختیارمان قرار خواهند داد. البته در کنار تمامی این نکات مثبت باید در نظر داشته باشید که پیشرانه‌های توربو GDI حساسیت بالاتری به کیفیت بنزین و شرایط نگهداری دارند. ضمناً استفاده از رینگ‌های 20 اینچی و تایرهای فاق‌کوتاه هرچند روی ظاهر و هندلینگ خودرو تاثیر مثبت داشته اما سواری را اندکی خشک نموده است.در سایر موارد اوضاع مشابه با نسخه پرایم می‌باشد. یعنی همان اتاق جادار و صندوق‌عقب مناسب، ارگونومی نسبتاً خوب و کیفیت ساخت قابل‌قبول که در گذشته هم شاهدش بودیم. فقط ای کاش سیستم دودیفرانسیل هم برای این محصول در نظر گرفته می‌شد تا بتوانیم از این همه گشتاور در بیراهه‌نوردی نیز استفاده نمائیم که متاسفانه این اتفاق نیفتاده است

مهم‌ترین تغییر صورت گرفته روی نسخه پرستیژ در همین بخش فنی صورت گرفته است؛ یعنی جایی که پیشرانه‌ نه چندان قدرتمند 1.5 لیتری توربو جای خودش را به انجین 2 لیتری توربو GDI داده است تا شاهد قدرت‌نمایی 228 اسب بخاری (دور موتور 5500) و گشتاور 355 نیوتن‌متری (از دور موتور 2200 الی 4000) باشیم. این اعداد حدود 80 اسب و 135 نیوتن‌متر بیشتر از مدل پرایم است. برای درک بهتر مطلب میتوان گفت که این اختلاف از کل توان تولیدی موتور پژو 206 تیپ 2 بیشتر می‌باشد! استاندارد آلایندگی خودرو هم یک پله ارتقاء یافته و به یورو 6 رسیده.پس تا اینجای کار مطمئن هستیم که با شتاب، سرعت و کشش بسیار بهتری روبرو هستیم که نه فقط از پرایم برتر است بلکه تمامی کراس‌اوورهای این رده قیمتی (و یا کمی بالاتر) را نیز به چالش دعوت می‌کند. خبر خوب دیگر اینکه گیربکس CVT هم با جعبه‌دنده 6 سرعته AT جایگزین شده تا ماشین‌بازها حس لذت‌رانندگی بالاتری را تجربه نمایند. البته پرستیژ بدلیل موتور بزرگ‌تر و گیربکس متفاوت و برخی جزئیات دیگر حدود 230 کیلوگرم سنگین‌تر شده اما این اختلاف وزن در برابر افزایش قدرت پیشرانه ناچیز به حساب می‌آید. از دیگر مشخصات فنی دیگنیتی پرستیژ می‌توان به سیستم تعلیق مک‌فرسون جلو و مولتی‌لینک عقب، ترمزهای چهارچرخ دیسکی، فرمان برقی و ساختار انتقال قدرت تک‌دیفرانسیل (جلو) اشاره نمود. ضمناً همانطور که بالاتر اشاره شد باید در نظر داشته باشید که موتورهای توربو GDI حساسیت بالایی به کیفیت سوخت و شرایط نگهداری دارند و در این خصوص باید وسواس و وقت بیشتری به خرج دهید.

دیگنیتی از امکانات ایمنی و رفاهی مناسبی از قبیل: “ترمزهای چهارچرخ دیسکی مجهز به ABS و EBD، ترمز کمکی BA، سیستم‌های کنترل کشش و پایداری ESP, EBA, TCS, HA، ترمز پارک برقی EPB، اتوهلد، کنترل حرکت در سربالایی HHC و سراشیبی HDC، ایربگ‌های راننده، سرنشین جلو و جانبی، دوربین ثبت وقایع، امکان انتخاب حالت‌های مختلف رانندگی (استاندارد، اقتصادی و اسپرت)، سامانه پایش فشار باد تایرها TPMS، ورود و استارت بدون کلید، سقف پانوراما مجهز به سانروف برقی، کروزکنترل، درب صندوق الکتریکی، چراغ‌های LED، سنسور پارک، دوربین 360 درجه، خطوط راهنمای پارک برای دوربین دنده عقب، روکش‌های چرمی، سیستم مولتی‌مدیا با نمایشگر 10.25 اینچی، رهیاب ماهواره‌ای، بلوتوث، 3 عدد خروجی 12 ولت، 2 عدد خروجی USB، تنظیم ارتفاع نور چراغ‌های جلو از داخل، چراغ‌های روشنایی در روز، چراغ مشایعت، تهویه مطبوع اتوماتیک با پنل لمسی و دریچه جداگانه برای سرنشینان عقب، سنسورهای نور و باران، آینه الکتروکرومیک، شیشه‌ها و آینه‌های برقی، صندلی برقی راننده و سرنشین کناری (برای راننده تنظیم در 10 جهت و شاگرد در 4 جهت)، صندلی تاشو عقب، شارژر بی‌سیم (Wireless)، نورپردازی داخلی در 7 رنگ و پشت‌آمپر دیجیتال” بهره می‌برد که هرچند کامل‌ترین لیست را تشکیل نداده‌اند اما می‌توانند شما را راضی نگاه دارند. راستی اکثر این گزینه‌ها در نسخه پرایم هم وجود داشتند اما سیستم صوتی پایونیر با آمپلی فایر مجزا، نورپردازی داخلی و پشت‌آمپر دیجیتال از جمله گزینه‌هایی هستند که فقط روی مدل پرستیژ یافت می‌شوند.

فیدلیتی یک کراس‌اوور نسبتاً بزرگ است. برای درک بهتر ابعادش باید بگوییم جثه‌ای کوچک‌تر از توسان TL و بزرگ‌تر از چری تیگو 7 دارد. شاید در بخش قوای فنی و توانایی‌های حرکتی نکته هیجان‌انگیز خاصی در این محصول (بخصوص به نسبت قیمت) یافت نکنید اما به لطف پیشرانه توربو و گشتاور کافی و گیربکس 6 سرعته دو کلاچه به شما اطمینان می‌دهم که برای استفاده‌های معمول خانوادگی و سبقت‌گیری‌های جاده‌ای، با مشکل و کمبودی مواجه نخواهید شد.البته با توجه به ساختار تک دیفرانسیل و ویژگی‌های فنی و مشخصات پلتفرم و شاسی، کاملاً مشخص است که فیدلیتی برای آفرود ساخته نشده و همچون سایر کراس‌اوورهای تک دیفرانسیل، صرفاً برای جذابیت‌های ظاهری و جادار شدن اتاق و عبور راحت‌تر از دست اندازهای معمول، قد کشیده است.

لاماری در واقع برندی است که آرین موتور برای محصولات تولیدی خود در نظر گرفته و ایما نیز، نام نخستین کراس اور این برند است. خودرو لاماری‌ایما یک کراس اور متوسط دیفرانسیل جلو است که در بهمن ماه سال 1400 توسط آرین موتور معرفی شد و انتظار می رود در بهار سال 1401 به بازار عرضه شود. به گفته مدیران آرین موتور، سری اول این خودرو با سطح امکانات رفاهی متوسط عرضه می شوند و در سری های بعدی، عرضه مدل فول آپشن این خودرو در دست اقدام است.

بررسی چانگان CS35 پلاس

نسل نخست چانگان CS35 در سال 2012 و تحت قالب کراس‌اوور کوچک معرفی شد. چانگان CS35 یکی از کوچکترین اعضای سبد محصولات چانگان بود که با قیمت اقتصادی به فروش می‌رسید و از همین رو برای استفاده اقشار مختلف مناسب بود. این خودرو در ابتدا توسط سایپا به بازار ایران وارد شد و پس از مشاهده بازخورد مناسب مشتریان، مونتاژ چانگان CS35 در سایت سایپا کاشان صورت گرفت.در حالی که نسل اول چانگان CS35 تا سال 1398 توسط سایپا به تولید می‌رسید، نسل دوم این خودرو در چین رونمایی شد. خودروساز چینی برای آن‌که مشتریان بین نسل اول و دوم CS35 تمایز قائل شوند، نسل دوم این خودرو را با نام چانگان CS35 پلاس در سال 2018 روانه بازار کرد. این خودرو در سال 2021 نیز دستخوش فیس‌لیفت شد و اکنون سایپا جدیدترین و بروزترین نسخه از چانگان CS35 پلاس را برای عرضه به بازار ایران در نظر گرفته است.

نسل اول چانگان CS35 به پیشرانه 1.6 لیتری تنفس طبیعی مجهز بود اما برای نسخه پلاس نسل دوم این خودرو، موتورهای توربوشارژر در نظر گرفته شده‌اند. پیشرانه چانگان CS35 پلاس از نوع 1.4 لیتری توربوشارژر است که حداکثر 158 اسب بخار قدرت و 260 نیوتن متر گشتاور آزاد می‌کند.وظیفه انتقال قدرت در چانگان CS35 پلاس برعهده گیربکس هفت سرعته اتوماتیک دوکلاچه قرار دارد که با چانگان UNI-T مشترک است. همان طور که انتظار داریم، این کراس‌اوور سیستم انتقال قدرت دیفرانسیل جلو دارد. مصرف سوخت ترکیبی این کراس اوور 6.3 لیتر در صد کیلومتر است و سوخت را با استاندارد عدم آلایندگی یورو 6 می‌سوزاند. البته مشتریان می‌توانند چانگان CS35 پلاس را با موتور 1.6 لیتری و گیربکس اتوماتیک CVT نیز سفارش دهند که به نظر نمی‌رسد این نسخه وارد بازار ایران شود.

با گشودن درب موتور چانگان CS35 با یک پیشرانه 4 سیلندر 16 سوپاپ DOHC به حجم 1.6 لیتر روبرو می‌شویم. این موتور از نوع تنفس‌طبیعی است و در بهترین حالت می‌تواند 113 اسب بخار قدرت (دور موتور 6000) و 160 نیوتن‌‌متر گشتاور (دور موتور 4000) تولید نماید. این اعداد شاید در نگاه اول چندان جالب به نظر نرسند اما با در نظر گرفتن وزن نسبتاً سبک 1290 کیلوگرمی (نسخه دنده‌ای 20 کیلو سبک‌تر است) و نگاهی به رقبای این سطح از بازار، نمیشود خیلی به این مورد خرده گرفت. فقط اینکه گیربکس 4 سرعته اتوماتیک CS35 ساختاری قدیمی دارد و بخشی از نیروی حاصل از موتور را هدر می‌دهد و به همین جهت عملکرد ماشین در شتاب‌گیری ناگهانی و کشش در سربالایی‌های شدید کاملاً متوسط ارزیابی می‌گردد. البته اگر خیلی به شتاب اهمیت میدهید نسخه 5 سرعته دستی (که تیراژ تولید کمتری داشته) بیشتر مناسب حالتان خواهد بود اما نمونه اتوماتیک هم برای رانندگی عادی مشکلی ایجاد نخواهد ساخت.